ዕቱብ ንቕሓት ዝሓትት ወሳኒ መድረኽ

ብዝተፈላለዩ ወገናት ተደጋጊሙ ይግለጽ ከም ዘሎ፡ እዚ ዘለናዮ እዋን ፖለቲካ ዞባ ቀርኒ ኣፍሪቃ ብዘገርም ኣካይዳ ዝተቐየረሉ ወሳኒ ናይ ታሪኽ ምዕራፍ’ዩ። ብመንጽር ሃገራዊ ረብሓ ኤርትራ ክርእ እንከሎ ድማ ኣቓልቦ ዘድልዮ መሰረታዊ ሕቶታት ክቕልቀል ጀሚሩ ኣሎ። ቅድም ቀዳድም ምስትብሃል ዘድልዮ ነገር ኣብ ስርዓት ህግደፍ ክርአ ጀሚሩ ዘሎ ሰንከልከልን ንዕኡ ዘቀላጠፈ ረቛሒታትን’ዩ። እቲ ዝርአ ዘሎ ሰንከልከል ብኸመይ ክግምገም ይከኣል ዝብል ነጥቢ ዝቐለለ ስለ ዝኾነ ብኡ ምጅማር ከድሊ ኢዩ።

ሓፈሻዊ፣ ዘላቕን ርትዓውን ፍታሕ ዘድልዮ ጸገም

     ኤርትራን ኢትዮጵያን ውዕል ሰላም ኣልጀርስ ካብ ዝፈራረማ 7 ዓመታት ሓሊፉ። እቲ ብመሰረት ውዕል ሰላም ኣልጀርስ ዝቖመ ኮምሽን ዶብ ውሳነኡ ካብ ዝህብ ድማ ልዕሊ 5 ዓመት ኮይኑ። ክሳብ ሕጂ ግን ኣብቲ ዞባ ነባሪ ሰላም ክሰፍን ኣይከኣለን። ብኣንጻሩ’ኳ ደኣ ነናሻብ ዝግንፍል ቆይቅን ምጉብዕባዕን ካብ መንግስታት ክልቲአን ሃገራት በብግዚኡ ክቐርብ ጸኒሑ ኣሎ። ካብ ኩሉ ዝኸፍአ ድማ ኢትዮጵያ ብዕለት 25 መስከረም 2007 ብመገዲ ሚኒስትሪ ወጻኢ ጉዳያት ኣቢላ ዝሃበቶ መጠንቀቕታ ኣሰካፊ መልክዕ ሒዙ ተቐልቂሉ ኣሎ። ኢትዮጵያ ኣብቲ መግለጺ ከም ዝሓበረቶ፡ ኤርትራ ኣብ ሞንጎ ዶብ ናይ ክልቲአን ሃገራት ኣብ ዘሎ ዞባ ጸጥታ ወተሃደራት ስለ ዘስፈት ከምኡ ‘ውን ንውዕል ኣልጀርስ ጥሒሳ ካልእ ዕንቅፋታት ስለ ዝፈጠት፡ እቲ ውዕል ሰላም ንሓደጋ ተቓሊዑ ኣሎ ክትብል ኣጠንቂቓ ኣላ። ነቲ ውዕል ሰላም ክትጽጎ ተኽእሎታት ከም ዘሎን ካልእ ኣድላይ እትብሎ ስጉምታት ክትወስድ ከም እትኽእል ‘ውን ኣሚታ ኣላ። ነዚ ዘረባ’ዚ እንደገና፡ ፕረዚደንት ናይታ ሃገር፡ ብዕለት 08 ጥቅምቲ 2007 ኣብ መኽፈቲ ፓርላማ ኣብ ዘስምዖ መደረ ብተመሳሳሊ ቃና ደጊምዎ ኣሎ። ካብ መንግስቲ ኢትዮጵያ ብተደጋጋሚ ዝወጽእ ዘሎ መግለጽታት ኩነታት ቅርዕው ከም ዘየለ፡ ወጥሪ ‘ውን እንዳገደደ ይኸይድ ከም ዘሎ ዘርድእ ኢዩ።

 እትንስሕሉን: ንህዝቢ እትክሕስሉን ግዜ ኣኺሉ እዩ!!
 

ኣብ ወርሒ ጥቅምቲ: ሓንጎል ዝበዝሐ ኤርትራዊን መርበብ ሓበሬታ ኤርትራን ፍቕረማርያም ዝብሃል ነጋዳይ ተቐቲሉ፡ ኮሎኔል ስምኦን ገብረድንግል ተወጊኡ፡ ሳምሶም ዝብሃል ነጋዳይ ተቐቲሉ፡ ዓፋን ዝብሃል ጀነራል ኣብ ቐይዲ ኣትዩ፡ ጀነራል ገረዝጊሄር ዓንደማርያም (ውጩ) ከይተኣስረ ኣይተርፍን፡ ፕረሲደንት ኢሰያስ ንሂወቱ ስለዝሰግአ ሃገር ገዲፉ ወጺኡን ካልእን ብዝብል እዩ ተባሒቱ ቀንዩ። እዚ ንሃገርን ህዝብን ኤርትራ እንታይ ማለት እዩ? ጠንቒ እዚ ኹሉ ኸ እንታይ እዩ? ቐንዲ ተሓታቲ ኣብዚ ጉዳይ መን/ብዓል መን እዮም? ዝብል ሕቶ ክልዓል ግድን ይኸውን።

ሓድነት ህዝቢ ውሕስነት ሃገርን መጻኢ ወለዶን እዩ!

ኣብዛ እንነብረላ ዓለም ንዘልዓለም ተተኺሉ ዝነብር ስርዓተ-መንግስቲ የለን። ባህርያቶም ብዘየገድስ፡ ኩሎም ስርዓታት ምስ ግዜ ይቕየሩ እዮም። እቶም ባህርያቶም ግዕዘይን ዘይፍትሓውን ኮይኑ፡ ደገፍ ህዝቢ ድማ ዝሓጽሮም ስርዓታት ንነዊሕ ክጸንሑ ኣይክእሉን እዮም፤ ኣዝዮም ተነቀፍቲ ኸኣ እዮም፤ ብእዋኑ ኸኣ የብቕዑ። ብቐንዱ ኣንጻር ተፈጥሮኣዊ ምዕባለ ወድ-ሰብ ስለዝኾኑ።

Whenever I think of what is happening in Eritrea, I cannot help but think of similar cases in other areas and other times in the past. In many respect, the Khmer Rouge’s route seems to be loosely followed by PFDJ in our country. The Khmer Rouge was a communist organization which ruled Cambodia from 1975 to1979. The Khmer Rouge regime is responsible for the deaths of an estimated 1.7 million people (from an estimated 1972 population of 7.1 million Kampucheans), through execution, starvation and forced labour. It is often said to have been one of the most violent regimes of the 20th century.  In terms of the number of people killed as a proportion of the population of the country it ruled and time in power, it was probably the most lethal regime of the 20th century.

In the past few weeks, this writer had written how PFDJ has backpedaled to the ideological wastelands of few decades ago.  Upon discussion with some friends over this issue, a friend suggested that I read the following book,

“Mao, the Unknown Story”
By Jung Chang and Jon Halliday
2005

The Purpose of “Debate”

Many of us advocate for engaging in “debate” to understand or even resolve different views and opinions.  But can “debate” be the ultimate tool to bridge differences?  We need to understand the purpose and limits of “debate” to address our burning issues.

“Every revolution begins with the power of an idea,
  and ends when the only idea left is clinging to power.” 

Grudge politics has become the hallmarks of the regime.  The latest non-event of PFDJ moving its troops into the demilitarized zones reflects more on the collective mental state of the regime than its intended effect.  The latest definition of ‘national development’ has both explained few inconsistencies while confusing some of our other observations.